Bu dünyanın içinde olmak acı veriyor bana;
göğsümde yaşayan bir akşam gibi,
susarak büyüyen bir yara gibi.
Ama yine de her şeyin bir gün bitecek olması tuhaf bir teselli bırakıyor içimde.
Sanki karanlığın bile yorulacağı bir vakit var.
Hiçbir acı sonsuza kadar sürmeyecek,
hiçbir gece ebedî kalmayacak.
En derin sızı bile bir gün kendi sessizliğinde tükenecek.
Her şey bir gün bitecek;
bu ağır gökyüzü,
bu kalbe dokunan kırgınlık,
bu uzun ve yorgun bekleyiş.
