Bir deva yok bu kökleşen derde,
Geçmiyor, geçmiyor gönül yarası!
Nerdesin, şen çocukluğum nerde?
Gölgem olmuş uzun bir iz yerde,
Bir büyük sevgi alnımın karası.
Bir deva yok bu kökleşen derde,
Ufka baktım: O bir inik perde…
Bahtımın bir harabe manzarası.
Nerdesin, şen çocukluğum nerde?
Aya baktım: Küserdi göklerde…
Bitmiyor rüzgârın da yaygarası.
Bir deva yok bu kökleşen derde,
Bir isim kaldı şimdi ezberde…
Kanıyor tâ içimde hatırası,
Nerdesin, şen çocukluğum nerde?
Edip Ayel
