Rönesans düşüncesinin kökeni, 16. yüzyılda yaşayan İtalyan ressam, mimar ve sanat tarihçisi Giorgio Vasari'ye kadar uzanır. Vasari 1550 yılında yayımladığı Sanatçıların Yaşamları adlı eserinde yeniden doğuş sözcüğünü kullanır. Visari yeniden doğuşla, Orta Çağ'ın ardından İtalya'da sanatın yeniden canlanışını anlatmıştır. Onun kullandığı bu ifade, başlangıçta yalnızca sanat alanındaki değişimi tanımlıyordur.
Aradan yaklaşık üç yüzyıl geçtikten sonra Fransız tarihçi Jules Michelet bu kavrama çok daha geniş bir anlam kazandırır. Michelet 1855 yılında yayımladığı Fransa Tarihi adlı eserinde Renaissance terimini ilk kez bütün bir tarih döneminin adı olarak kullanır. Ona göre Rönesans insanın düşüncede, bilimde, kültürde ve özgürlük anlayışında yeniden doğuşudur. İnsan aklı, bireysellik ve eleştirel düşünce bu dönemde yeniden ön plana çıkmış, Avrupa yeni bir çağın eşiğine ulaşmıştır.
